Национален Рекорд Кој Трае Речиси 30 Години – Стевче Георгиевски, 5000м.

Еве сме во нова серија од серијалот на ретроспектива на Атлетиката и разголување на атлетската историја. Повторно имаме на тацна објава од нашиот драг атлетски соработник, Миро Бошковиќ.
Тој овој пат, за нас и за вас, подготви текст за една многу далечна историја, која сведочи за еден многу стар Национален рекорд, но пред се многу тежок рекорд за соборување. Господинот Бошковиќ подготви и некои екслузивни фотографии, кои, како што тој вели, никој, апсолутно никој во Македонија никогаш ги нема сретнато.
За што станува збор:

Градот Битола не е само град на конзулите, најубавото корзо Широк Сокак, античкиот лoкалитет Хераклеја Линкестис, филмскиот фестивал “Браќа Манаки”, планинските пејсажи на Пелистер и волшебните Пелистерски очи. Битола е и град на познатите спортисти од таканаречениот златен период на ракометниот, фудбалскиот и боксерскиот клуб “Пелистер” освојувањето на Монт Еверест и алпинистот Димитар Илиевски – Мурато, како и успесите на ракометарите,  постигањата на многу шахисти, каратисти , но и познатите атлетичари на АК “Oлимпија” Вера Вељановска и Стевче Георгиевски. И додека за Вера Вељановска, повеќекратната шампионка и рекордер, член на репрезентацијата на Македонија и Југославија, се пишувало во повеќе весници , списанија, портали и сл., за Стевче Георгиевски, освен неговите рекорди на листата на АФМ, друго не може да се прочита. Затоа, како спортист кој го познаваше овој атлетичар, ќе се обидам да направам осврт за оваа личност  која за само неколку години постигна повеќе врвни резултати и рекорди, со што се вивна во врвот на македонската атлетика и југословенската атлетика.

SGСтевче Георгиевски, први од лево, горен дел, на Балканскиот крос во Истанбул, 1978 г.

Покрај Вера Вељановска, која во втората половина на седумдесетите години веќе беше репрезентативка на Југославија, тренерот на АК “Oлимпија” Илија Чукалковски, на квалификациите за Куп на Македонија кои се одржаа во Скопје, ни донесе уште еден спортист кој набрзо ќе се афирмира, тоа е Стевче Георгиевски. Се сеќавам на неговата прва трка на 5000 метри, како млад јуниор, успеа да победи неколку сениори, постигнувајќи резултат околу 16 минути.  Она што особено импресионираше, тоа беше неговиот цврст и уедначен чекор со совршена  техника со која ја истрча целата трка. Првиот негов настап, како и извонредниот резултат за оваа возраст, наговестија дека на македонската атлетска сцена се раѓа едно ново име, кое ќе постигне неколку рекорди и до денес несоборени.

Во тоа време за еден млад младинец имаше многу множности за атлетски натпревари.. Можеше да се натпреварува во својата категорија, но и во категоријата за постари младинци и сениори. Се натпрерваруваше во дисциплините на 1500, 2000, 3000, 5000 метри, но и на кросевите, уличните трки, како и во трките со пречки. Во јуниорска конкуренција немаше некој кој можеше да го победи. Во дисциплината 2000 метри со пречки, во Зеница истрча 6.33,0 што е се уште рекорд на Македонија. Во 1977 година, на 16 годишна возраст, во трката на 3000 пречки која се одржа во Скопје, Стевче постигна врееме од 9:22,6 што претставува државен рекорд како за помлади младинци, така и за постари младинци. Колку е силен овој резултат, покажува фактот дека сениорскиот рекорд во оваа дисциплина што го држи Горги Вучков е само 12 секунди подобар од овој резултат.

Извонреден успех Стевче Георгиевски постигна во 1978 година, кога на државниот крос успеа да влезе во репрезентацијата на Југославија, а со тоа да се за избори за учество на Балканскиот крос што се одржа во Истанбул, Турција.

Во 1979 година во Скопје , на 3000 метри истрча извонредна трка поставувајќи нов македонски рекорд за постари младици кој изнесува 8:27,1. Со новите победи и извонредните резултати , Стевче стана и рапрезентативец на Југославија за младинци.

SG1Стевче Георгиевски, осми од десно кон лево,  на тромечот Франција-Југославија – Бугарија, 1980 година, Париз

Една од најуспешните сезони за Стевече беше 1980 година. Најнапред победи на државниот крос и се пласира за Балканскиот крос во категоријата постари младинци.Балканскиот крос кој се одржа во Крајова, Романија, значеше целосна афирмација на овој скромен атлетичар. Без било каков респект кон останатите конкуренти, харбро влезе во трката и стана балкански првак. Ова е и единствената победа на македонски атлетичар на досегашните Блкански кросеви. Медиумите  пишуваа  за неговите успеси, а македонската атлетика доби вистински атлетски ас.

                На повик од сојузниот атлетски селектор, истата година, Стевче доби покана да ги брани боите на Југославија на тромечот Франција-Бугарија-Југославија кој се одржа во Париз. Покрај тоа, на првенството на Југославија кое се одржа во Марибор, на 5000 м. за прв пат истрча под 15 минути, одн. 14:52,8. Неговата успешна кариера продолжи со настапот на Балканските атлетски игри кои се одржаа во Солун на 6.08.1980 година. Во трката на 1500 метри постигна извонреден резултат од  3:47,7 и постави државен рекорд на Македонија. Истата година, во Марибор постави нов рекорд на 2000 метри за постари младинци  кој изнесува 5:26,9. Со тоа листата на неговите рекорди се повеќе се зголемуваше.

 За извонредните резултати што ги постигна во 1980 година, Стевче Георгиевски беше прогласен за најдобар спортист на Битола.  

Во текот на 1981 и 1982 година, Стевче беше респектиран на само во македонската, туку и југословенската атлетска јавност. Рамо до рамо се натпреваруваше со најпознатите атлетски имиња, меѓу кои беше и европскиот шампион Драган Здравковиќ, со кого работеше легендарниот тренер од Ќуприја, Аца Петровиќ.

На 7 август 1982 година, во Марибор, Стевче настапи на Државното првенство за сениори. Беше пријавен за трката на 5000 метри. Може да се каже дека тоа беше една од најуспешните трки во неговата кариера. Постигна извонредно време од 14:06,52 , што претставуваше и се уште претставува сениорски рекорд на Македонија. Кога се очекуваше да истрча под 14 минути, во екот на наговите најдобри резултати, кога сите очекувавме нови победи и резултати, Стевче Георгиевски ја напушти атлетиката. Некако приближно во исто време, од атлетиката се повлече и неговиот тренер, признат стручњак, Илија Чукалковски. Објаснувањето  за нивната одлука не би можел да го дадам, но сметам дека можеле уште многу успеси и радости да и донесат на македонската атлетика.

 

Пишува: Мирослав Бошковиќ

 

Permalink