Шејлен Фленеган – легендата од Њујорк маратон 2017

Доколку сега се разбудивте од долг сон или паднавте од Марс, веднаш ќе прејдам на главното: Шејлен Фленеган (Shalane Flanagan) е овогодинешната победничка на Њујорк маратон во женска конкуренција.

Па што? Тоа ја прави само уште една од четириесет и пет претходни победнички од 1972 до денес.

gorman

Мики Горман (Michiko Suwa “Miki” Gorman)

Она што ја прави нејзината победа историска е тоа што таа е првата Американка која победи на домашен терен по четириесет години. Последната Американка која победила на Њујорк маратон била Мики Горман (Michiko Suwa “Miki” Gorman) во далечната 1977 година. Дури и Мики Горман, практично не е родена Американка; таа е Јапонка која се преселила во Америка во шеесетите години на минатиот век, се омажила за Американец и почнала да трча маратони во нејзините триесети години, а Њујорк маратон го победила со време 2:43. Како за споредба, Фленеган оваа година победи со време од 2:26.53.

Што се случи на трката оваа година?

Неприкосновен фаворит на трката беше светската рекордерка Мери Кејтани (Mary Keitany) од Кенија. Таа токму оваа година го собори долгогодишниот рекорд на легендарната Пола Редклиф на трката во Лондон во април, со време од 2:17.01. Освен тоа, Кејтани е неприкосновена победничка, три последователни години на Њујорк маратон од 2014, 2015 и 2016. Оттука, претпоставувате зошто Фленеган не беше во сликата на потенцијални победнички?

Освен тоа, Фленеган во првата половина од оваа сезона се справуваше со сериозна повреда и немаше истрчано маратон или било каков настап на посериозна трка уште од минатогодишниот Олимписки маратон во Рио, при што сите веќе ја ставивме на листата “отпишани“ од понатамошна професионала маратонска кариера.

Никој не очекуваше дека Фленеган ќе оди на пиедестал, уште помалку на победа оваа трка.

 Но пресвртот се случи некаде после триесетиот километар, кога таа, Кејтани и Даска (која заврши како третопласирана на крајот) се издвоија од групата. Тогаш веќе почна да ми станува јасно што се случува. Ова што понатаму ќе го кажам е чисто моја шпекулација и не мора да значи дека е виситина, но за добрите познавачи на маратонското трчање, ќе делува доволно вистинито. Дури и коментаторите на Еуро спорт го делеа истото мислење со мене (доколку гледавте пренеос во живо, сигурно ги чувте и нивните сомнежи).

Имено, приказната оди наназад неколку години, кога далеку посупериорни тркачи од Меб Кефлезги изгубија токму од него на Бостонски маратон во 2014 и 2009 на Њујорк маратон. И тогаш, како и сега со Фленеган, Америка немаше видено американски победник со години и години наназад, Американците беа во кравка духовна состојба поради бомбашкиот напад на финишот на Бостон маратон 2013 и на сите им требаше охрабрување и кревање на патриотски американски дух со високо развиорено знаме со домашен победник. Многу е лесно да ги договориш странските, источно африкански тркачи да соработуваат – тие се дојдени тука за бизнис, за пари, за заработувачка. Ги интересира премијата за која се дојдени, а не слава и веење знаме во туѓа земја.

Шејлен Фленеган во финиш на Њујорк маратон 2017

Шејлен Фленеган во финиш на Њујорк маратон 2017

И сѐ што требаше да направи Кејтани викендов во Њујорк е да си направи лесен тренинг со мартон од 2:27, што е цели десет минути поспоро од нејзиниот овогодишен светски рекорд од 2:17 и да си ги земе парите на крај. Додека Фленеган гордо влегува во финишот со високо развиорено американско знаме – гордост на цела нација. Инспирација за илјадници и илјадници млади девојки и момци кои ќе најдат мотивација во оваа драматична сцена од емотивната Шејлен Фленеган во финиш. Знам дека јас наоѓам. Без разлика на позадинските планови, договори и калкулации. Јас наоѓам инспирација и мотивација во сликата на Фленеган со високо подигнати раце, како расплакана влегува во финиш со високо подигнато знаме. Сите го извикуваат нејзиното име по целата патека, цели 42.2км. Мали девојчиња ја гледаат на ТВ и викаат: ’мамо, јас сакам да бидам како неа кога ќе пораснам’.

Дури и модните списанија како Vogue и Cosmopolitan каде има место само за Кардашијанови, Тејлор Свифт и Бијонсе, сега пишуваа за неа, објавија постови на сите социјални мрежи токму со оваа слика, беше гостинка во најпопуларните ток шоуа во само три дена. Како што самата Фленеган изјави: “Го живеам мојот сон. Ова е нешто за што сонував од кога бев мало девојче.“

Јас наоѓам инспирација. Тоа е и мојот сон. И треба да биде сон на секоја посериозна атлетичарка/атлетичар во Македонија. Да ја поминам финиш линијата на Скопски маратон како генерален победник, со високо подигнато Македонско знаме, а по цела патека да има сограѓани кои ќе викаат “ајде Весна, браво Весна“. Тоа е мој сон од кога јас бев мало девојче.

Фленеган својот сон го оствари на 36 години колку што има моментално, значи јас уште имам фора 🙂

Како и да е, ѝ благодариме на Фленеган што е константна инспирација. Таа рече дека веројатно ова е нејзина проштална трка, последна професонална, а воедно го подготвува и второто издание на нејзинината книга-готвач каде се јавува како ко-автор на интересни, лесни и нутритивни атлетски рецепти за сите тркачи, насловен како Run Fast, Eat Slow.

Permalink