Интервју со Пола Редклиф за Виз Ер Скопски Маратон Магазинoт

Пред нејзиното гостување во Скопје, а на покана на организаторот на Виз Ер Скопски Маратон, имав чест и привилегија да направам кратко интервју со легендарната Пола Редклиф. Интервјуто всушност го направив за магазинот на Виз Ер Скопски Маратон кој оваа година сите учесници го добија во своите дигитални стартни пакети, па доколку сеуште не сте го отвориле и прочитале еве го тука: Interview Paula Radcliffe for Wizz Air Skopje Marathon Magazine. Доколку ве мрзи да читате од списанието, еве ви полесна опција да го прочитате на нашиот сајт. Се надевам дека ќе ви ја доближиме оваа извонредна атлетичарка повеќе до вас, а во следниот пост ќе споделам и како поминавме во тие два дена со неа за време на нејзиното гостување на Скоспки маратон и јас како нејзин горд домаќин.

Пола, Вие сте веќе неколку години повлечена од професионалното трчање (официјално од 2015), но колку често денес Ви се случува да излезете и да направите тренинг? Ве гледаме често да трчате рекреативно на полумаратони и други трки, најчесто како амбасадор или промотор. Дали навиката останува и покрај тоа што повеќе не сте професионалка и дали често ви се случува рекреативното трчање да ви заврши во појак ритам, или можеби некогаш и намерно вклучувате специфични тренинзи како интервали или темпо, за да се потсетите дека сеуште можете? Ако е така, дали броите километри и колку е тоа во неделни тренинзи или на пример колку денес Ви изнесува најдолгата километража која ја правите?

Сеуште трчам безмалку секојдневно, но никогаш не се грижам за километражата и многу ретко пуштам часовник. Трчам онака како што се чувствувам и тоа ми помага да се чувствувам подобро за ден кој е пред мене и да ги разгледам настаните во главата. Понекогаш знам да направам фартлек или брдски тренинг, но сега најчесто не трчам интервали. Сакам да се вклучам во некои рекреативни трки само за забава и за да уживам во атмосферата или за да им помогнам на пријателите при постигнување на нивните цели. Исто така, обожувам да трчам со моите деца. Мислам дека откако се пензионирав, трчањето ми стана полесно, бидејќи можам секој ден да излезам и да уживам во трчањето.pr2

Бевте дел од проектот наречен “Breaking2”  и бевте на F1 патеката во Монца како коментатор. Мора да признам дека одлично се снаоѓате и во оваа улога, но какво беше чувството да се биде дел од толку голем предизвик и историски момент, кој не сме сигурни дека ќе се повтори наскоро? Какво беше чувството на патеката и целосните подготовки околу настанот, бидејќи сѐ изгледаше на многу високо ниво, да не речам како да се изведува мисија на НАСА?

Благодарам! Дефинитивно, ми беше чест и привилегија да бидам таму и да бидам сведок на обидот. Бев толку импресионирана од трчањето на Kipchoge. Беше поблиску отколку што се надевав, а планирањето и фокусираноста на деталите одеа до перфекција.  Имав само една мисла: елитните маратонци можат да истрчаат само неколку трки со максимум сила и можеби тој ќе можеше да го собори светскиот рекорд тој ден доколку условите беа посоодветни, но тоа никогаш нема да го дознаеме.  Само малку работи фалеа тој ден за да биде ден на светски рекорд, но во секој случај, беше многу блиску.

Според Вас, и за ова ми треба најискрен одговор, дали реално сметате дека е возможно да се истрча под 2 маратон? Дали тоа може да го видиме во нашиот животен век? Ве прашувам дали логички сметате дека е реално, а не во што верувате и се надевате. Сите сакаме да веруваме во чуда, тоа не прави спортисти, тоа не движи напред  да рушиме граници. Сигурно сте разговарале подоцна со овие тројца атлетичари кои направија одичен обид и беа блиску до границата (Кипчоге), колку е логично и реално да се очекува под 2 маратон, макар и во вака прецизно совршено контролирани услови, а потоа и на вистинска патека на трка?

Прво, мислам дека спортот не може да се разгледува на научна или логична основа, бидејќи секогаш ќе има таленти кои можат да постигнат повеќе бидејќи поседуваат комбинација на атрибути кои се идеални за конкретен настан во даденото време. Затоа, верувам дека резултатот под 2 часа е можен, но сеуште не сме стигнале дотаму. Сметам дека со развој на технологијата (подобри патики, итн.) и со подобро разбирање на физиологијата (како оптимално да се хидрираме и енергизираме) и со појавување на некој талент со атрибути на извонредна сила, брзина и издржливост, во иднина овој резултат ќе биде возможен. Сепак, не верувам дека истото ќе се случи во наредните 10 години.pr3

Ја прифативте понудата на Виз Ер Скопски Маратон да бидете наша промоторка од една главна причина – дека сакате да го подржите женското маратонско трчање и да инспирирате повеќе жени да се приклучат кон овој голем предизвик. Во светски рамки женските движења се сѐ поактуалени и погласни. Како маратонка и жена која е активно вклучена во ИААФ, до каде сме со напредокот и изедначување на процентот во овој спорт, особено во маратонското трчање, но и на патеката воопшто?

Искрено верувам дека атлетиката е полово изедначен спорт. Мажите и жените кои се натпреваруваат (барем во Европа и САД) се подеднакво третирани – како според наградните фондови, така и според настаните на кои учествуваат.  Онаму каде има разлики (на пример, висина на пречки, седмобој), постојат причини заради кои е така. Никогаш не почувствував дека ми е оневозможено да ги постигнам моите цели или дека бев помал спортист или личност затоа што сум женско. Горда сум што мојот спорт ги отвора вратите на многу жени да можат да се натпреваруваат, знам дека битката сеуште трае и дека сеуште треба да се напредува на многу полиња. Би било прекрасно процентот на жени во улични трки да надмине 50%. Обожувам кога гледам жени кои прв пат учествуваат во настани.  Се воодушевувам кога ги гледам како ги остваруваат своите соништа, додека им расте и довербата и нивото на физичка подготвеност.

Скопски маратон неодамна излезе со статистики за тоа колку жени имаат учествувано на маратонската трка до сега и најголема бројка од само 8 учеснички имаше на маратонот во 2016. Тоа е незавидна бројка, но како да стигнеме до троцифрен број учеснички? Како да ги мотивираме жените да бидат поактивни и да го прифатат овој предизвик наречен маратон?

Мислам преку исслушување и поддршка на жените.  Треба да ги охрабруваме да си постават цел за маратонот, да си создадат тимови за тренирање и мотивициска поддршка. Жените, генерално, можат многу добро да трчаат маратон кога се способни да ги балансираат сите сфери од својот живот.  Треба да успеат да излезат да тренираат и да се натпреваруваат без чувство на вина дека си одземаат момент од денот за себе, знаејќи дека им се потребни на нивните семејства.

Вие сте и мајка на две деца (Исла и Рафаел) и сопруга. Колку беше тешко да се избалансира мајчинството и обврските кон овој спорт? Дури и во денешното модерно општество, сеуште е реткост мажите да ги подржуваат своите сопруги со голема кариера како вие во атлетиката. Тоа е една од причините зошто жените се помалку застапени во спортот, атлетиката и особено маратонското трчање. Колку беше важна подршката на вашиот сопруг и семејството во тие моменти, па и денес, кога сеуште сте активен подржувач на маратонското трчање, па често патувате и мора да отсуствувате од дома?  Која е вашата порака до сите момци и девојки во овој поглед?

Сметам дека имам среќа бидејќи имам сопруг и семејство кои ме поддржуваат. Ние сме тим кој ги споделува целите и вредностите, а тоа е мошне важно. Доколку работите како тим и имате поддршка, можете да очекувате успех и среќа. Јас имав среќа секогаш да можам да тренирам и да се натпреварувам, додека она најважното (децата), беше во добри раце.  Децата ми даваа и дополнителна мотивација да трчам подобро и да постигнувам повеќе. Искрено верувам дека среќната мајка е подобра мајка и сметам дека жените не треба да се чувствуваат виновни кога одвојуваат време само за себе (на пример за да трчаат или за нешто друго што ги прави среќни) бидејќи така стануваат подобри мајки во периодите кои ги минуваат заедно со нивните семејства. Јас се трудам да бидам добар пример за моите деца и да ги воспитам дека кога напорно работиш, можеш да ги постигнеш своите цели.

Paula Radcliffe who has asthma teams up with Sanofi Pasteur to help encourage other at risk individuals to vaccinated against flu

Paula Radcliffe who has asthma teams up with Sanofi Pasteur to help encourage other at risk individuals to vaccinated against flu

Страдате од астма уште од најрано детство, но сепак тоа не ве спречи денес сеуште да бидете актуелна светска рекордерка за жени во маратон, иако во нашето општество повеќето одамна би Ви рекле да не го ризикувате животот и никогаш да не трчате, бидејќи сте “болна“. Тоа Ве прави уште поголема инспирација, особено за младите кои страдаат од вакви или слични долготрајни болести. Што најчесто им советувате од лично искуство, бидејќи сте активна и во овој дел, како мотиватор на младите да се вклучат во активниот живот, атлетиката и спортот?

Кога ми беше дијагностицирана астма (на 14 години),  имав среќа да имам одличен лекар кој јасно ми кажа дека тоа нема да ме спречи да спортувам, но дека ќе морам да научам добро да ја контролирам состојбата со инхалатори. Ми објасни дека физичката кондиција помага во контролирањето на астмата и во подобро справување со нејзините симптоми.  Така, никогаш не ја сфатив како хендикеп, научив да ги препознавам знаците и да управувам со инхалаторите за да можам да трчам што подобро. Брзо научив дека настинките можат лесно да доведат до бронхитис и кога морав да бидам многу внимателна.  Сега, јас сум Патрон за Астма во Обединетото Кралство и се обидувам да покажам на децата дека астмата не е хендикеп и дека мораат тие да ја контролираат, а не астмата да ги контролира нивните животи.  Исто така им објаснувам дека колку си физички поспремен, толку подобро се справуваш со астмата.

 

Permalink