ДА, тоа е нов Светски рекорд во маратон: 2:01.39 за Кипчоге

Ние, како и светот, сеуште сме под импресии од она што викендов се случи на маратонот во Берлин. Кениецот Елиуд Кипчоге истрча неверојатна трка и постави нов светски рекорд кој е едноставно НЕВЕРОЈАТЕН!

Но, со оглед на тоа што оваа информација веќе сме сигурни дека ја разбраа и оние кои воопшто не знаат што е тоа маратон и колку изнесува, имаме да споделиме една интересна приказна од човекот кој беше покрај патека до Кипчоге на секоја освежителна станица и посветено и енергично ја вршеше својата задача со што индиректно стана дел од овој рекорд.

Доколку го следевте преносот на маратонот во живо или подоцна ги гледавте кратките видео клипчиња кои ја доловуваат трката на Кипчоге, неминовно го забележавте енергичното човече кое му ги додаваше пијалоците на Кипчоге на секоја освежителна станица. И преку екраните можеше да се забележи неговата посветеност, тремата која ја имаше во исчекување на испружената рака на Кипчоге. Доколку некогаш сте биле дел од ваква трка како учесници или сте имале некој ваш човек или фаворит на патеката додека вие сте биле во публика, верувам дека го познавате тоа чувство на неизвесност. Но овој човек е само “обичен“ волонтер и токму тоа ја прави неговата приказна интересна. Нашиот колега од letsRun, Џонатан Голт ја истражи оваа сторија и ја сподели, па јас реши да ја ви ја пренесам на вас, бидејќи вреди, бидејќи е поучна и на светот му требаат повеќе луѓе како овој човек.

Неговото име е Клаус-Хенинг Шулке (Claus-Henning Schulke), 52-годишник од Берлин, рекреативен триатлонец кој на свои 19 години истрчал маратон со време од 2:34, пред да се префрли во триатлон. По професија е проект менаџер кој моментално работи на реконструкција на Берлинскиот Замок (Berliner Schloss) вредна 60 милиони долари. На Берлински маратон е волонтер уште од 1998 година и до сега прераснал во еден од триесетте одговорни волонтери за додавење на  пијалоци на освежителните станици.

Еве како започнала неговата приказна со Берлински маратон во ’98. Менаџерот на маратонот бил дел од пливачкиот клуб каде и тој членувал како триатлонец и барал волонтери. Клаус се пријавил и оттогаш вели дека му е огромна чест и задоволство што дава свој придонес на маратонот како волонтер и секоја година се враќа и помага со задоволство.

Тој вели дека најголем предизвик во неговата работа е да се додаде вистинското шише на вистинскиот атлетичар, бидејќи некогаш има и по дваесет елитни атлетичари во група, а ти треба да го најдеш “твојот“ и да му го додадеш вистинското шише. Што се однесува до тоа, по која постапка се одлучува кој волонтер го “добива“ кој атлетичар и како токму тој ја добил задачата да му додава пијалоци на Кипчоге, Клаус вели дека таа задача ја добил бидејќи е најискусен. Минатата година тој исто така ја вршел оваа задача, па бидејќи Кипчоге бил задоволен од соработката на патеката, тој побарал и оваа година тоа да биде Клаус. “Имавме состанок со Елиуд и Валентињ (неговиот менаџер) пред трката. Се шегувавме малку и се договаравме како најдобро да му го додадам шишето. Тие ми дадоа инструкции како да го држам шишето во раката за да може тој наједноставно и брзо да го грабне. Требаше да го држам шишето одоздола за да може тој да го грабне со цела рака  од страна.“

На голем дел од големите маратони, сведоци сме дека не секаде елитните тркачи имаат свој волонтер кој е одговорен да им го додели шишето директно во рака. На голем дел од трките, сеуште е пракса елитните тркачи да имаат посебна маса од каде можат самите да си го земат своето шише, најчесто обележано со нивно знаменце или име. Клаус за оваа пракса на Берлински маратон вели: “Имам големо искуство и секоја година се обидуваме да го подобриме начинот на кој елитните тркачи ги земаат своите напитоци. Берлински маратон е еден од World Marathon Majors маратоните и сакаме да имаме специјална услуга. Најдобрата услуга, така што атлетичарите ќе можат да се фокусираат единствено на трката. Често се случува, кога атлетичарите треба да земат освежување од маса, тие да ја утнат освежителната станица и своето шише, додека кога тоа се додава од рака, шансите за утнување се мали.“Screenshot-2018-09-17-at-19.27.39-e1537227074773-400x233

На овој маратон, Клаус објаснува како функционира додавањето. Елитните атлетичари се делат во група “A” и “B”. Само оние од “А“ елитната група добиваат свој волонтер, а оние од “В“ имаат свое посебно освежување на елитната водена станица, на маса. Тие ги оставаат своите пијалоци подговтвени во шише во хотелот, утрото пред трка, па треба да го пронајдет своето шише на маса со 20тина други шишиња. Тоа е многу тешко кога трчате со ритам од 20км/час. Да бидам искрена, мене ми е тешко  со мојот ритам на 4:15 или ритам од 3:45-50 кој го одат атлети од калибарот на мојот брат Александар или Дарио.  Можете да замислите на ритам од 2:53!!! Тоа е огромна брзина, особено кога сте фокусирани на бркање рекорд, секоја секунда важи, сè мора да оди подмачкано, без застој. Многу полесно е шишето да ви го додаде некој (волонтер) во рака. За моќта на логистиката ви имаме зборувано и ние тука и во нашата книга “Издржи, кралице“.

“Ние викаме по атлетичарите, го довикуваме нивното име за тие да знаат дека кај тебе е нивното шише. Шишињата се обележани со нивно име и стартен број и се дереме најгласно што можеме, за да тој/таа знае дека ние сме нивни волонтери и кај кого е нивнотот шише. Мене гласот сеуште ми е засипнат од викање и навивање за Кипчоге“, вели Клаус во интервјуто. “На Берлински маратон има 30 “A” атлетичари и соодветен број на волонтери за нив, околу 10 жени и 20 мажи. Секоја година се обидувам да видам што може да сториме за да се подобриме и така оваа година за прв пат ние, волонтерите бевме обележани на раката со името на нашиот атлетичар, така што тој/таа лесно ќе го види и ќе знае дека кај нас е неговото шише.“

Клаус вели дека освежителните станици на кои волонтерите за елитни атлетичари оваа година биле на секои 5км во првите 15км, односно на 5км, 10км и 15км. Потоа, од 15ти километар, бил на секои 2,5км. Така, оваа година елитните тркачи имале 13 освежителни станици, но не значи дека сите атлетичари ги користеле сите точки/станици. Некои користат 8 или помалку, некои 10. Кипчоге ги искористил сите. Работата на волонтерот е да биде на секоја станица на време. Тие користат велосипед за да стигнат до секоја наредна станица. Потоа да го остават велосипедот на страна, да го извадат соодветното шише кое е подготвено од атлетичарите со вода, електролити или друг напиток според сопствените потреби на атлетичарот за соодветната станица и километража. Потоа го додаваат шишето на атлетичарот и повторно брзо се враќаат на велосипед и внимаваат на камерманите, на останатите тркачи и публика покрај патека и брзо возат до следната станица, што е исто така предизвик, кога некој атлетичар трча со 20-21км на час.

“Навистина имам трема за секоја измена, дали ќе стигнам на време, дали ќе го погодам вистинското шише, дали тој ќе успее да го земе од мојата рака со таа брзина со која трча. На една станица, Елиуд не ме виде бидејќи публиката ме покри, тие ме сокрија од неговиот поглед. Тоа беше на 40ти километар кога тој не го зема моето шише, но таму имаше и обична освежителна станица со вода, така што тој немаше проблем да земе од таму и сè беше во ред. На една станица беше премногу далеку од станицата и исто така не успеа да земе освежување, но неговиот менаџер ми кажа дека не е проблем бидејќи зема освежување многу редовно, на секои 2,5км. Оваа пракса на тесна одвоеност помеѓу освежителни станица тој прв пат ја проба во Монца  и тогаш одлучил да ја примени истата тактика и на вистинска трка.“

20180917_Autogrammstunde3-300x400

Кипчоге на крајот од трката на Клаус му го подарил својот стартен број со автограм и пораката

Како благодарност за поддршката, на крајот од трката Кипчоге на Клаус му го подарил својот стартен број со автограм и пораката: “Г-н Клаус, Ви благодарам што денес ми помогнавте. Мојот рекорд немаше да се случи без Вас.“

“Сметам дека светски рекорд е една голема сложувалка, каде можеби 90% припаѓа на напорната работа и труд на Елиуд, скоро 10% на неговиот тренер и можеби 1% на Клаус од Берлин кој му бил од помош на Кипчоге да истрча одлично време и да го собори светскиот рекорд. Но за следната година можеби ќе се подобриме уште повеќе, имам некоја идеја која ја споделив со менаџерот на Берлински маратон, но ќе биде изненадување, нема сега да ја откривам, ќе видиме дали ќе функционира така што атлетичарите ќе можат апсолутно да се фокусираат на нивниот перформанс и трчање.“

Па Клаус од Берлин, ти си вистински пример како треба да се поддржат спортистите. Да се надеваме дека ќе има повеќе вакви фанатици и помеѓу нашите волонтери за нашиот најголем маратон, Скопски маратон, но и за сите останати маратони во светски рамки, бидејќи вакви човечки суштества се реткост.

 

Permalink