Ќе биде сè во ред

Во ред, ситуацијата моментално е вон контрола, вон наша или ваша контрола. Трките и сите настани се откажани горе и доле, лево и десно. Нашиот најголем спортски настан, Скопски маратон е откажан. И овие одлуки се вон наша контрола. Но, еве што имаме во наша контрола: како се однесуваме, како и што понатаму ќе тренираме, имаме контрола врз тоа за што ќе се грижиме, а за што нема да се грижиме.

Трките се откажани, цела пролетна сезона е откажана, а има огромна веројатност и Олимпијадата да ја откажат поради притисокот кој деновиве се врши врз ИОК, иако Игрите се закажани дури за крајот на јули. Како и да е, да се фокусираме на она што нас не тагира, а тоа се претежно домашните трки, кои се презакажани за на есен. Да се фокусираме и да се грижиме за она што е во наша контрола.

Гледам и чувствувам дека има голема загриженост помеѓу тркачите, (рекреативни или професионални), впрочем како и помеѓу секој човек на планетата земја моментално. Но, заедно сме во ова, ако тоа е некоја утеха. Никој од нас не е индивидуален, изолиран случај кој со ситуацијата треба да се носи сам. Сите сме во ова заедно и како тркачка заедница. Како за вас, така и за нас се откажани и презакажани сите трки. И апсолутно ја разбираме и сочувствуваме со вашата анксиозност, немир, неизвесност и сето она што доаѓа со целата ситуација во светот. Повторно, заедно сме во ова. Ние, како професионални атлетичари најдобро и најблиску го чувствуваме ефектот на откажаните трки. Знаеме колку значи да ја поминете цела зима во тренинзи и подготовки, со целосна посветеност и фокус на претстојната сезона, на пролетните маратони, полумаратони или пократки трки. Верувајте ни, ние сме оние кои највеќе губат, атлетичари од наш калибар, тука на Балканот, кои ова го работат, кои без оглед дали некои работат класична работа од 8 до 4 или пак се сто процентно фокусирани на атлетиката, овие трки за нас се извор на финансии, ова ни е работа. За нас ова значи дека до есенска сезона треба да се снаоѓаме на други начини.

Да, точно дека сумите кои ние ги очекуваме се далеку, далеку пониски од оние на светската елита, како на пример Кипчоге или Бекеле на кои им беше одложен на пример Лондонски маратон, од кои очекуваа огромни премии од повеќе илјади долари ($55,000 победникот), додека ние, македонската елита се бориме за помалку стотини. Но тие, за разлика од нас имаат спонзори кои секако им исплаќаат месечна плата. Ние не. За повеќето од нас, домашните атлетичари, наш единствен извор се тие заработувачки од овие три-четири трки во полу сезоната. Да не се навраќам повторно на тоа колку километража и тренинзи по секакви временски услови сме вложиле зимово. Барем имавме хумана зима, за разлика од претходните, кога имавме месеци со минусни температури, снегови и лед на патеката.

Како и да е, сакам да ви кажам дека ситуацијата е таа. На позитивнта страна, гледам дека сите сме обединети, дека улиците се празни, на кејот, иако полн рекреативци, сепак се почитуваат правилата на надлежните институции и тоа е убава слика. Тоа што децата се дома, а покрај нив и родителите, е убаво што ете, конечно повеќе време се издвојува за физичка активност, трчање, возење велосипед… Сите активности кои можете да ги изведувате индивидуално и на широк, отворен простор. Во вакви вонредни услови, убаво е да се види дека луѓето почнуваат посериозно да ги сфаќаат нашите долгогодишни препораки, дека редовната физичка активност значи подобро здравје и посилен имунитет и убаво е што слободното време се користи токму за физичка активност. Ние имаме една стара југословенска поговорка, во здраво тело, здрав дух, или една англиска, Дарвинова изрека: survival of the fittest, или опстанок на најдобрите.

Што да правам сега, како да продолжам со тренинзи?

Сега не е време да се залетувате со тренирање. Вообичаено ви советувам да си најдете некоја цел, таргет трка која ќе ви биде мотивација за да тренирате. Во моментов, поради неизвесната ситуација, поставување на следна целна трка изгледа исто толку неизвесно, но да бидеме позитивни и да претпоставме дека тоа е на есен, дека следните големи цели, трки и предизвици ќе ни бидат во есенската сезона. Значи има премногу време за да не си дадеме мала воздишка, да средиме мисли и емоции, паралелно со настанатата ситуација. Тоа значи дека сега можете да уживате во пролетното време и (за повеќето од нас) конечно да уживаме без притисок на трките, туку чисто уживање во трчањето како терапија, само поради љубов кон трчањето и ништо повеќе. Ќе биде во ред!

            Прилагодете се на условите, тренирајте паметно, трките ќе дојдат порано или подоцна, нема потреба од форсирање и паника, кејот е широк, парковите отворени, почитувајте ги нормите и правилата од институциите, држете дистанца, одржувајте хигиена, физичка и ментална, седете помалку на фејсбук и други социјални мрежи (но осбено фејсбук) бидејќи влијаат негативно на вашето ментално здравје и депресија, особено во вакви вонредни услови во светски рамки, кажете им фала на продавачките во продавница кои се тука за илјадници од нас секојдневно во вакви услови (тие се во први борбени редови со нас, повеќе од докторите, без нив нема да имаме леб дома, тогаш замислете ја паниката), информирајте се од главните вести и само од надлежните институции.

Колку повеќе ги почитуваме овие инструкции, побрзо ќе заврши целава ситуација и побрзо ќе се вратиме на нормалните активности, што и да значи тоа “нормално“ потоа.

 Во спортски дух, останете во добро здравје, ќе биде сè во ред!

Permalink